အေကာင္းျမင္မွ အျမင္ေကာင္းမွာ

ေဘးထိုင္ ဘုေျပာၿပီး
ဘ၀င္မက် ဘ၀ကိုအျပစ္ျမင္
ေလာကႀကီးကို အျပစ္တင္မေနပါနဲ႔။

ေလာကႀကီးရဲ႕ အတြင္းသရုပ္ကို
ယုတၱိနည္း က်က်
ေဖါက္ထြက္ သံုးသပ္လို႔
“ေလာကႀကီး ဘာျဖစ္ေနလဲ” ဆိုတာထက္
“ေလာကႀကီးကို ငါဘာလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ” ဆိုတာတာ
စဥ္းစားပါ။

ေျမႀကီးေပၚက ေလာကနိဗာန္ကို
ဖန္တီးဖို႔အတြက္
ေဘာဂေဗဒ ပညာရွင္ေတြထက္
ဘယ္သူကမွ
ပိုမဖန္တီး ႏိုင္ၾကပါဘူးတဲ့
ထားပါေတာ့....

ေလာကမွာ
ရုပ္၀တၳဳပစၥည္း အလွ်ံအပယ္ၾကြယ္၀ရံုနဲ႕
ဘ၀ရဲ႕ အႏွစ္သာရစစ္စစ္ကို
ဘယ္လိုမွ မေတြ႕ႏိုင္ၾကပါဘူး။

အလင္းတန္း

ဘ၀ဆိုတာ
ရသအေထြေထြ ေပးစြမ္းလို႕
အခ်ိဳးအေကြ႔တိုင္း ေျပာင္းလဲေနတာမို႔
ဖန္လာမယ့္ ကံၾကမၼာကို
ရင္ဆိုင္ကာက်ာ္ျဖတ္ ေအာင္ႏိုင္သူျဖစ္ရမယ္။

သဘာ၀ရဲ႕ အႏၱရာယ္ေတြ
ခ်ိန္ခါမေရြး က်ေရာက္ႏိုင္တာမို႕
ကိုယ့္အိမ္ငယ္ေလး လံုၿခံဳဖို႕
အေကာင္းဆံုး လက္တစ္စံုနဲ႕
ကာကြယ္ႏိုင္ရမယ္။

အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါေစ

ေတာင္ကုန္းထိပ္က သစ္တစ္ပင္

နင္မျဖစ္ခ်င္ ေနပါေစ

ခ်ိဳင့္၀ွမ္းနဲ႔ ေတာင္တန္းၾကားက

အေကာင္းစား ခ်ံဳပုတ္ကေလး

စမ္းေခ်ာင္းေလး နေဘးနားက

မင္းပဲျဖစ္ပါေစေပါ့....။

ခ်ံဳပုတ္တစ္ခုမွ မျဖစ္ခဲ့လွ်င္လည္း

ျမက္တစ္ဆုပ္ပင္ ျဖစ္ပါေစေတာ့

ခရီးသည္ေတြ ေအးျမေအာင္လို႕

ေဖးကူေပးဖို႕ေပါ့......။

လမ္းမႀကီး မျဖစ္ႏိုင္လွ်င္

လမ္းသြယ္ပင္ ျဖစ္ပါေစ....။

ေနမင္းႀကီး မျဖစ္လွ်င္

ဒီလွိဳင္း

ပင္လယ္မွ အစခ်ီ ဒီလွိဳင္းျဖစ္တည္

ဒီလွိဳင္းအစ မလွပ

လွပဒီလွိဳင္း ျဖစ္ဖို႕က

အတားအစီးမ်ားျဖင့္ ခက္လွ၏...။

ျပည့္စံုေသာ ေတာင္ပံတစ္စံု

အေတာင္မစံုခင္ ငွက္ဇင္ေယာ္ရယ္

ပ်ံခ်င္စိတ္နဲ႕ ေလထုကို သူသေရာ္တယ္

ေတာင္ပံကိုဖြင့္ မာန္ကိုျမွင့္ၿပီး

ေလအစုန္မွာ ရီးေလးခိုလို႕

ေပ်ာ္မိခဏေပါ့....။

အခက္အခဲဆိုတာ လက္တစ္ကမ္းမွာ